Eerste Indrukken -- Kisangani

Sedert gisteren zijn mijn stagepartner en ik in Kisangani. Dit is een universiteitsstad van Congo, en verschilt toch wel een hele boel van Kinshasa.
Het is hier nog steeds chaotisch, maar op een kleinere schaal: mogelijk wel te verwachten aangezien Kinshasa de hoofdstad van Congo is. Maar hier liggen er bijvoorbeeld weinig wegen waar iedereen over loopt (gisteren nog een kleine kudde buffels gezien), wat autorijden een voorzichtige zaak maakt met veel wendingen.

We wonen in bij onze stagementor Jan Kennis. Hij werkt voor de organisatie CIFOR en bekleedt binnen de universiteit de functie van 'wetenschappelijk adviseur'. Dit wilt zeggen dat mensen met vragen op wetenschappelijk- en ontwikkelingsvlak naar hem toe kunnen komen, en dat hij er voor moet zorgen dat de universiteit op een positieve manier groeit.

Het huis waar we verblijven is heel groot voor Congolese standaarden. We hebben in totaal 3 slaapkamers, een badkamer, living, keuken en waskamer. Veel Congolese huizen hier zijn een pak kleiner, en in de banlieu van de stad staat het nog vol met traditionele huisjes van klei en met daken van stro. Het doet wel vreemd aan om die te zien, want die hebben maar 1 echte kamer en dat is de slaapkamer: de rest van de dag zijn de mensen buiten.

Er zijn hier in totaal een 8tal mensen die voor Jan werken. Een chauffeur, drie bewakers die shifts draaien om voor 24/7 bewaking te zorgen, en enkele vrouwen die helpen met het koken, kuisen en passen op Yannick, het 1j9m oude zoontje van Jan. Jan heeft ons gezegd dat we hun altijd kunnen aanspreken om hulp voor vanalles en nog wat, maar het doet wat vreemd aan om dit te vragen: we zijn het niet gewoon van constant mensen tot onze dienst te hebben. Toch doen we ons best om onze assertiviteit wat op te krikken.

Door een verandering van de plannen zullen we vandaag de universiteit van Kisangani nog niet kunnen bezoeken, of toch nog niet de hoofdfaculteit. Graag zou Jan ons morgen formeel willen voorstellen omdat dit blijkbaar verwacht wordt - spannend dus!

Ik merk dat we steeds meer en meer ingeburgerd beginnen te geraken en de gewoontes en taal beginnen over te nemen. Het is opmerkelijk dat dit zo vlug gebeurt! Ik wacht alleszins geduldig onze vorderingen af, en vloek intussen op het tergelijk trage internet hier (2kb/s op het moment van schrijven).