Apotheken

In een land waar het water gecontamineerd is en de levensstandaard lager ligt, is er ook meer last van ziekte. Deze verhoogde aanwezigheid zorgt ook voor meer nood aan medicatie, maar hoe bevoorraad je die als er nergens dichtbij medicijnen geproduceerd worden?

Kisangani is vol met apothekers. Om de paar straten zijn er altijd wel één of meer kleine winkeltjes waar je medicijnen kan kopen. Deze worden allemaal privé uitgebaat en er zijn geen duidelijke indicatoren dat het apothekers zijn (zoals een groen kruis bij ons in België).

In deze apothekers kan je van alles van geneesmiddelen: van antibiotica tot condooms tot zakken om bloed in te houden tot zalfjes. Allemaal deze geneesmiddelen zijn geïmporteerd. De voornaamste importlocaties zijn Arabië en Indië, met soms (als je geluk hebt) een Europese variant er tussen.

Het probleem is dat deze importproducten vaak laag van kwaliteit zijn. Zo kan een geneesmiddel van daar bvb. maar 10% van een belangrijke stof (bijvoorbeeld paracetamol) bevatten in vergelijking met een Europees product. Deze medicijnen zijn dan ook veel goedkoper, maar hun werking kan niet gegarandeerd worden.

Eveneens worden de apotheken niet altijd even goed onderhouden. Dit is duidelijk te zien: bij sommige apotheken kan je air conditioning vinden, alle medicijnen mooi gerangschikt, goed onderhouden... terwijl andere apotheken er heel slonzig voorkomen: daar ligt alles chaotisch gesorteerd, het lijkt niet op een echte zaak, het is er te warm en je kan stof op de rekken bespeuren. Het is dus belangrijk dat je een apotheek zoekt waarvan je op zijn minst de indruk al hebt dat die dergelijk is, om te voorkomen dat je er enkel zieker van wordt.

De meeste apothekers hier hebben, net zoals andere winkels, geen informaticasysteem om de zaak te ondersteunen. Alles gebeurt hier dus nog op papier. Dit zorgt er voor dat het soms heel lang kan duren eer de totaalprijs berekend is (vooral als je in dollars wilt betalen in plaats van Congolese frank), en ik persoonlijk weet niet of dat altijd 100% consistent is. Helaas is er geen geld en zijn er geen middelen om te informatiseren, mede door een gebrek aan goede ITers, en financiën natuurlijk.

Interessant om te weten misschien is dat apothekers en ziekenhuizen hier vaak nauw in verband staan. Weet je nog dat ik zei dat je zakken om bloed in te houden kan kopen? Dit komt doordat, als iemand in een ziekenhuis opgenomen moet worden, de persoon zelf of zijn familie eerst nog de benodigde materialen moet gaan kopen in de apotheker, eer de behandeling gebeurt.
Persoonlijk denk ik dat dit is om te voorkomen dat mensen behandeld worden en dan nooit betalen. Dat is op zich wel een goed idee, maar het grote probleem is dat dringende gevallen zo soms niet tijdig behandeld kunnen worden vrees ik, en er soms een zware financiële last op de familie gelegd wordt.

Onmisbaar zijn ze hier alleszins, de apotheken: daarom ook dat er zo veel zijn. Helaas zorgen het slechte onderhoud en de minderwaardige medicijnen er alleen voor dat de problemen niet genoeg opgelost worden. Het goede is dat wel dat de meeste mensen zich toch nog iets van medicijnen kunnen aanschaffen, en dat het dus niet enkel luxe is voor de rijken.